Jakby świat zwalniał na chwil kilka, myślom swoim się kłaniając, pozwalając, zezwalając powędrować tam, gdzie codzienność nie zawsze dotrzeć potrafi...
Wśród kwiatów przekwitłych, niedopowiedzeń jesiennych i światła wyjątkowego, wirującego w rytmie wspomnień, odnaleźć można znacznie więcej niż tylko ślady przemijania…
Chyba po prostu wystarczy spojrzeć głębiej nieco...
...do najskrytszych zakamarków duszy swojej, by dostrzec piękno tego, co niezmiennie w Nas pozostaje…
„Nie wszystko, co przemija, przestaje istnieć. Niektóre obecności po prostu uczą się trwać w Nas inaczej…”
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz